Diversidade lingüística, situación en Europa e superestratos
Diversidade lingüística e situación das linguas
Diversidade lingüística: As linguas clasifícanse por familias segundo a súa orixe: indoeuropeas (as máis estendidas), chinés-tibetana (aproximadamente 1/5 da poboación) e outras dun número de falantes máis reducido.
Situación das linguas: Existen entre 6.000 e 7.000 linguas no mundo, mais só unhas 4.000 están censadas. Hai unha gran variedade de situacións desde o punto de vista xeográfico e político:
- Linguas con ou sen estado: As primeiras representan un país oficial, mentres que as outras son propias de territorios sen independencia política.
- Linguas oficiais en varios estados.
- Estados unilingües e plurilingües.
Linguas en Europa e multilingüismo
Linguas en Europa: Fálanse arredor de 70 linguas no continente, a maioría indoeuropeas, entre as cales destacan as xermánicas, as célticas e as románicas. As linguas románicas derivan do latín e, entre elas, atópanse as da Península Ibérica (como as iberorromances; o éuscaro non pertence a esta familia).
Multilingüismo e plurilingüismo
- Multilingüismo: Coñecemento de diversas linguas ou coexistencia de varias nunha mesma sociedade. Conséguese, por exemplo, diversificando a presenza de linguas nun colexio sen priorizar unha sobre as outras.
- Plurilingüismo: Coñecemento de varios idiomas e a relación activa entre eles. Conforme se expande a experiencia lingüística, desenvólvese unha competencia comunicativa á cal contribúen todos os coñecementos, interconectando as linguas entre si.
Superestratos e influencia xermánica
Superestratos: Desaparecido o Imperio Romano e separadas as provincias, liberáronse as tendencias fonéticas e as preferencias léxicas e morfolóxicas do latín en cada zona. Os aportes lingüísticos dos invasores foron determinantes para configurar a evolución do latín.
Os pobos xermánicos en Gallaecia
Xermanos: A inicios do século V d.C., os pobos xermánicos invadiron Europa e saquearon Roma. Dous pobos que invadiron a Península Ibérica tiveron unha forte influencia sobre Gallaecia: os suevos e os visigodos. Os suevos invadiron a Península no 409 e asentáronse en Galicia, onde fundaron un reino independente que durou ata o 585. Posteriormente, ata a chegada dos árabes, a rexión permaneceu incorporada á monarquía visigoda.
Estratos dos xermanismos
Os xermanismos que chegaron aos nosos días pertencen a tres estratos principais:
- Incorporados a través do latín vulgar: termos como albergue, tregua ou roubar.
- Voces introducidas coas invasións: substantivos e adxectivos como ganso, rico, brotar; xunto con antropónimos e topónimos como Luís, Álvaro, Mondariz ou Guitiriz.
- Xermanismos procedentes do franco ou do provenzal: debidos ás peregrinacións medievais, como xardín, toalla ou brando.