A política económica e exterior da Italia fascista (1929-1936)

Ese cambio na política económica vaise ver incentivado e agudizado tamén pola modificación da situación internacional, moi concretamente polo impacto de dous feitos:

• O impacto da crise económica de 1929.
• A política expansionista de Italia, vinculada sobre todo á conquista de Etiopía.

Consecuencias da crise económica de 1929 en Italia

Os efectos da crise económica nótanse a partir de comezos dos anos 30, provocando:

• Descenso das exportacións.
• Aumento do desemprego.
• Crises financeiras.
• Inflación (ata tal punto que Mussolini se ve obrigado a devaluar a moeda nun 40%, unha devaluación monetaria que sempre se negara a acometer).

O camiño cara á autarquía e a intervención estatal

Esta crise económica do 29 vai intensificar esa liña económica que tendía cara á autosubsistencia. Se antes se buscaba esa autosubsistencia, agora darase un paso máis e pasarase á autarquía. É neste momento cando se inicia esa política autárquica, que implica que Italia busque o autoabastecemento non só no ámbito dos cereais, senón en todos aqueles produtos de primeira necesidade. Italia debería autoabastecerse de todos aqueles produtos básicos para o funcionamento do país, e esta política autárquica acentuarase a partir de 1936, momento no que Italia dá por finalizada a conquista de Etiopía.

Nun intento por paliar os efectos da crise económica, especialmente os efectos industriais, e reactivar a economía, o Estado vai constituír unha nova entidade en 1933: o Instituto de Reconstrución Industrial (IRI), que tiña como misión apoiar as empresas que estaban en crise ou desenvolver actividades industriais nas que non estaba presente a iniciativa privada.

A política exterior italiana e as alianzas europeas

A situación internacional e a política exterior de Italia ían ter unha influencia notable nesa evolución da política interna e na política económica.

Ata 1936, a política exterior de Italia baseábase na súa alianza tradicional con Gran Bretaña e Francia. En 1935, Mussolini, xunto co goberno inglés e francés, vai asinar o Pacto de Stresa, o cal garantía a independencia de Austria. Un pacto que establecían os tres países xunto con Austria, polo cal estas grandes potencias garantían a independencia austríaca fronte ás ambicións da Alemaña de Hitler, que pretendía conseguir a anexión de Austria.

Tensións con Alemaña e a cuestión austríaca

Fronte a isto, Italia segue no mesmo bando, no bando dos aliados. Incluso cando se produce un intento de golpe de Estado contra o chanceler austríaco Dollfuss, perpetrado polos nazis austríacos e co apoio de Alemaña, Italia vai mobilizar o seu exército na fronteira con Austria para deixarlle claro a Alemaña que non ía aceptar a súa inxerencia nos asuntos austríacos.

Por que desconfiaba Mussolini da política exterior de Alemaña? Porque se Alemaña conseguía a unificación con Austria, a rexión do Alto Adigio, no norte de Italia, podía converterse nun motivo de enfrontamento directo co Estado alemán.