A Literatura Galega e a Nova Narrativa: Autores e Obras Clave

A Traxectoria e a Obra Literaria

A adolescencia no mundo rural que recreará nas súas obras. En 1949 emigra á Arxentina, alí participa en centros de emigración galega e é un dos fundadores de Mocidades Galeguistas e, xunto coa súa muller, funda a editorial Follas Novas.

En 1961 móvese a Cuba, onde traballa na administración, remata os estudos de Filosofía e Letras e participa no mundo cultural. Volve a Galicia en 1992 e instálase na súa aldea natal, onde fina no 2015. É autor dunha ampla obra na que se inclúen narrativa, poesía e ensaio.

As súas obras narrativas divídense desde dous puntos de vista:

• Segundo o espazo no que se sitúan as historias (Galicia, América).
• Segundo o protagonista (infantil, adulto).

A súa obra ten dous temas principais:

• A Galicia rural da posguerra: dominada pola miseria, opresión, prexuízos e poder político e relixioso (Memorias dun neno labrego, Cartas a Lelo, A muller de ferro, Querido Tomás).
• A Galicia emigrante: a dos emigrantes galegos en América con problemas para adaptarse, o illamento e a saudade da terra (Camino bretemoso, Historias de emigrantes).

Tamén é un dos primeiros autores de literatura infantil e escribiu varios libros como investigador.

A Nova Narrativa Galega

É un grupo de escritores e escritoras que publicaron as súas obras a finais dos 50 e na década dos 60, que mediante a introdución de novas temáticas e técnicas renovan e revitalizan o xénero narrativo. Son escritores novos que intentan superar os modelos literarios existentes e inspíranse en narradores americanos e europeos.

Principais novidades das súas obras

• Presenza de personaxes anónimos, marxinais, desarraigados, desorientados, violentos, desequilibrados...
• O mundo do subconsciente (traumas, pesadelos).
• Ambientes urbanos claustrofóbicos e sórdidos.
• Ruptura da linearidade temporal do argumento, con constantes avances e retrocesos no tempo.
• Pluralidade de voces narrativas.
• Predominio do monólogo interior.
• Técnica do ollo cinematográfico.

(Xosé Luis Méndez Ferrín, Carlos Casares, María Xosé Queizán)

Xosé Luis Méndez Ferrín

Estudou en Santiago e en Madrid, foi un dos fundadores da UPG en 1965 xunto con Celso Emilio. Desenvolveu unha intensa actividade política e participou na creación de partidos nacionalistas (Galicia Ceibe, Fronte Popular Galega).

A súa obra narrativa inclúe contos e novelas, e divídese en tres etapas:

• Nova Narrativa Galega: antihéroes que se moven en ambientes sórdidos, apreciase a influencia da literatura europea e